Yurt dışına satış yapan pek çok firma, müşterilerine ulaşmak için Google, Meta gibi platformlardan reklam alıyor ve bu platformlara çoğunlukla İrlanda'daki şirketleri üzerinden ödeme yapıyor. Son dönemde danışmanlık verdiğimiz firmaların vergi incelemelerinde, reklam tamamen yurt dışında yayınlanmış olsa bile bu ödemeler için hem %15 stopaj hem de sorumlu sıfatıyla KDV talep edildiğini görüyorum. Kanaatimce mevzuat ve idarenin kendi görüşü bu yaklaşımı desteklemiyor.

Stopaj

476 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, internet reklam hizmetleri için yurt dışına yapılan ödemelerde %15 kesinti öngörüyor. Ancak stopaj bağımsız bir vergi değil; yabancı kurumun Türkiye'de doğan vergi borcunun kaynakta tahsil edilmesi. KVK'nın 3 ve 30. maddelerine göre dar mükellef kurumlar yalnızca Türkiye'de elde ettikleri kazanç üzerinden vergilendiriliyor. Asıl vergi yoksa kesinti de doğmuyor.

Reklam bedeli platform açısından ticari kazanç. GVK 7/1 uyarınca bu kazancın Türkiye'de elde edilmiş sayılması için Türkiye'de bir işyeri veya daimi temsilci gerekiyor. Sözleşme doğrudan İrlanda'daki şirketle kurulmuş ve süreçte Türkiye'deki hiçbir yapı yer almamışsa bu şart oluşmuyor. 476 sayılı Karar da yalnızca oranı belirliyor, verginin kapsamını genişletmiyor. Türkiye–İrlanda Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması'nın 7. maddesi de işyeri yoksa Türkiye'ye vergileme hakkı tanımıyor.

KDV

KDV Kanunu'nun 6/b maddesine göre bir hizmetin vergiye tabi olması için ya Türkiye'de ifa edilmesi ya da hizmetten Türkiye'de faydalanılması gerekiyor. Yurt dışında yayınlanan bir reklamı yurt dışındaki platform ifa ediyor ve reklam yurt dışındaki kullanıcılara gösteriliyor. İki şart da oluşmadığından işlem KDV'nin konusuna girmiyor, 2 No.lu beyannameyle sorumlu sıfatıyla beyan da gerekmiyor. Reklam Türkiye'de yayınlanıyorsa ise KDV 2 No.lu beyannameyle beyan edilip 1 No.lu beyannamede indirilmeli.

İdarenin Görüşü Yıllardır Değişmedi

Konunun belki de en güçlü dayanağı, Gelir İdaresi'nin bu meseleye ilişkin tutarlı yaklaşımı. 476 sayılı Karar yürürlüğe girdiğinden bu yana farklı birimlerden verilen özelgeler aynı sonuca ulaşıyor:

• İstanbul VDB, 17.07.2019 tarihli ve 62030549-125[15-2019/14]-E.579305 sayılı özelge: Yurt dışındaki müşterilere yönelik ve yurt dışında yayınlanan internet reklamları için 476 sayılı Karar kapsamında kesinti yapılmasına gerek olmadığı belirtilmiş.
• İstanbul VDB, 18.11.2020 tarihli özelge: Aynı sonuca ulaşılmış; yurt içinde yayınlanan reklamlar için ise %15 kesinti yapılması gerektiği vurgulanmış.
• Rize Defterdarlığı, 26.12.2023 tarihli ve E-85550353-120[2022]-36532 sayılı özelge: Doğrudan Google Ireland Limited'den ABD, Kanada, İngiltere ve Almanya hedefli olarak alınan reklam hizmetinde hem stopaj hem KDV yükümlülüğü olmadığı sonucuna varılmış.
• Ankara Defterdarlığı, 30.07.2024 tarihli ve E-38418978-125[94-23]-408591 sayılı özelge: Mikro ihracat yapan bir firma için, münhasıran yurt dışında yayınlanan reklamlarda stopaj yapılmayacağı ve yurt dışında yararlanılan hizmetlerin KDV'nin konusuna girmediği açıkça ifade edilmiş.

Özelgelerin VUK 413. madde uyarınca yalnızca talep sahibini bağladığını biliyoruz. Ancak idarenin aynı hükmü beş yılı aşkın süre boyunca, dört farklı birim eliyle aynı şekilde yorumlaması, bu yorumun idarenin yerleşik görüşü olduğunu gösteriyor. Aynı nitelikteki bir işlem için bu görüşün aksine tarhiyat önerilmesi, hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleriyle bağdaşmıyor.

Pratikte Dikkat Edilmesi Gerekenler

İncelemede belirleyici olan belgeler. Ülke bazlı harcama raporları düzenli arşivlenmeli, sözleşme ve faturanın doğrudan yurt dışı kurumla olduğu belgelenmeli. Kampanyalarda Türkiye hedeflemesi varsa, o pay için hem stopaj hem KDV yükümlülüğü doğuyor; bu payı ayrıştırıp beyan etmek, geri kalan kısım için savunmayı güçlendiriyor.

Güven AYYILDIZ

SMMM

AR-GE VE TEKNOKENT UZMANI

#Vergi #KDV #Stopaj #KurumlarVergisi #DijitalReklam #VergiIncelemesi #Özelge